11-16-2006 09:38 AM
Yildizli Gecelere Eskisi Gibi Bakmiyorum
Benim Için Parlayan Yildizi Göremiyorum
Ne Sana Benzettiğim Yildizlar Parliyor Artik
Nede Sana Dair Bir ümidim Kaldi içimde
Sensizlik öyle Kötü Bir Yara Olduki Artik
Içimde öyle Bir Yara Actinki
Birgün Gelecek Yarattiğin Boşluğa
Sen Bile Yetmeyeceksin
Orasi Hep Bomboş Paramparca Kalacak
Büsbütün Cam Kiriklariyla Kaplı
Kalbim Artık
Ne Zaman Seni Düşünsem Seni Hatirlatan Bişey Olsa
O Kiriklarala ümitsizliklerle Imkansizliklarla
Dolu Yerim Batmaya Basliyor Yüregime
Sabahlari Artik Hüzünle Uyaniyorum
Hiçbirsey Beklemiyorum Hayattan
Seni Bile.........,,,,
Varliğinda Sensizliği Yasamaktansa
Içimdeki Boşluklarla Kiriklarla Imkansiz ümitlerimle
Sensizken Alişirim Alişmaya Calişirim Yokluğuna
Sen Benim Endeli Sevdam
Bitmeyen Sözüm
Yarim Kalan Sayfam oldun yıllar sonra hepte öyle kalacaksın
Veben Alişacagım Alişmaya Calişicam Yokluğuna Imkansizim....,,,
11-15-2006 12:06 PM
Tez unutulan acıları önemsemem,
Getir bana
Kırmızı karanfilin kanayan yarasını..
İçime güz yağmurları yağıyor
Güldüremiyorum yüzünü siyahın
Yorgun sevdamı dinlendirirken
Keşkelerin ipine tutundum
Zehir sızdırıyor içime pişmanlıklar
Yitik umutlar toplamında
Didikleyip durma yüreğimi..
Mevsimlerin arasına sıkışmış bir kış günüyüm
Bir yaşamın pusulasızlığında/kanadı kırık
Başıboş bir yalnızlığın
Sesizce yüreğe indiği karmaşada
Unutulmuş son eylülü de yaktım
Ömrüme yazamazsın kimliğini..
Her hüznüm
Kendi acısının rengini veriyor
Aşk çiçeklenir mi bu mevsim
Taç yaprakları gözlerini açar mı
Bilmem
Yüreğimdeki uçurtmanın ipi senin elinde
Bir boşluğa düşer gibiyim
Damla damla özledim seni..
...............açıklayamam
Mevsimsiz yağmurlar gibiydik
Ertelenmiş sevda tadında
..............kalemim oldun
Belki adı yoktu yaşananların
Yaşanmamış aşkların hatırı için
........ne şiirlerimden
..............ne de aklımdan çık
Yaralı olsa da sözcükler
Tüm ezberlerimi kaybetmeden
.........anılarımda kal ki
..............susmasın kalemim
11-10-2006 08:54 PM
Ben en çok seni özledim
Sana sarılmayı,
Sımsıcak kalp atışını
Ve ellerimin arasından
Akıp giden saçının titreK
Tellerini özledim.
Ben en çok seni özledim
Derinliğinde kaybolduğum
Gözlerine ne demeli bilmem.
Beni sonsuzluğa sürükleyen
Ve ansızın hüzünlerin en çıkmazına iten
O derin ve
Güzel gözlerini özledim.
Ben en çok seni özledim
Sesindeki çocuksuluğu,
Varlığındaki çoşku ile
Kederin o muhteşem yoğruluşunu,
Olmadık zamanlarda
Olmadık benzetmelerini,
Mesela ile başlayan
Ve insanın ruhunu okşayan
Hecelerinin kelime olmaya
Koşuşunu özledim.
Ben en çok seni özledim
Yorgun bir akşamda
Yürürken kaldırımlarda
Sensizliği solumayı
Ve sensizlikle yürümeyi özledim
Ben en çok seni özledim
Seni seviyorum
Deyişin içindeki seni
Ve şiirlerdeki her bir satırın,
Sana dönüşünü özledim.
Ben en çok seni özledim
Yağmur yağarken üzerime
Gözyaşlarımı bırakıp gökyüzüne
Başka bir yağmurla sana yağsın diye
Umut etmeyi özledim
Ben en çok seni özledim
Kalbindeki insanlara rağmen
Orada sıkışacak bir yer bulmak
Ve dışarda kalmamak için yaptığım
Çırpınışları özledim
Ben en çok seni özledim
Sen,
Kimi özledin
?
10-10-2006 08:09 AM
Bir eylüldü başlayan içimde
Ağaçlar dökmüştü yapraklarını
Çimenler sararmıştı
Rengi solmuştu tüm çiçeklerin
Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı
Katar gidiyordu kuşlar uzaklara
Deli deli esiyordu rüzgar
Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa
Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar
Neydi o bir zamanlar
Sevmişliğim, sevilmişliğim
O heyheyler, o delişmenlikler neydi
Ne bu kadere boyun eğmişliğim
Ne bu acıdan korlaşan yürek
Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım
Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne
Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım
Beni kötü yakaladın haziran
Gamlı, yıkık eylül sonuma
Bir ilk yaz tazeliği getirdin
Masmavi göğünle
Cana can katan güneşinle
Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime
Çiçekler açtı dokunduğun
Çimler büyüdü yürüdüğün
Ve güller katmer oldu güldüğün yerde
Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi
Oldurduğun yemişlerin ağırlığından
Dallarım yere değiyor
Güneşi batmadan saçlarının
Bir dolunay doğuyor bakışlarından
Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma
Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık
Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan
Ölebilirim artık
Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse
Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma
Baksana; parmak uçlarım ateş
Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden
Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan
Benimle meydan oku her çaresizliğe
Benimle uyu, benimle uyan
Birlikte varalım on üçüncü aylara